Natuurlijk helpt het nog wel enorm dat ik geen suiker eet: daardoor heb ik niet meer de neiging tot overeten en zo de winst die mijn lichaam pakt teniet te doen. Ik eet als vanzelf dagelijks evenveel calorieën of minder dan ik verbrand. Mijn eetpatroon is stabiel en ik geniet ervan; een jaar geleden dacht ik regelmatig aan zoetigheid of aan lekkers dat ik zou missen, nu helemaal niet. Bovendien heb ik nu door de dag heen voldoende energie, waardoor ik vaak ook echt zin heb om te gaan bewegen, zodat dat bepaald geen straf is, maar een prettige keuze. Ik heb dus nog steeds het gevoel dat ik afval zonder er moeite voor te doen en dat hou ik graag zo.

De cijfers 

Geslacht: man.
Leeftijd: 33 jaar.
Lengte: 1m92.

• 15 november 2008: 112 kg (startgewicht)
• 6 december 2008: 110,6 kg (eerste meting proefperiode)
• 3 januari 2009: 106,5 kg (eerste meting na start project)
• …
• 1 maart 2009: 102,5 kg
• …
• 28 maart 2009: 101,5 kg
• …
• 13 juni 2009: 99 kg

Dat is een totaal gewichtsverlies van 13 kilo tussen 1 december 2008 en 13 juni 2009, waarvan in elk geval 10,5 kilo verdween doordat ik alleen maar geen suiker meer eet.

Dan mijn buikomtrek:

• 6 december: 108 cm
• 3 januari: 106 cm
• …
• 1 maart 2009: 103,5 cm
• …
• 28 maart 2009: 102 cm
• …
• 13 juni 2009: 99 cm

In dezelfde periode ben ik dus 9 cm buikomtrek kwijtgeraakt, waarvan in elk geval 6 cm puur door het geen suiker meer eten. Zowel mijn gewicht als buikomtrek zijn dus onder de 100 gedoken. Toch een leuke psychologische grens om te doorbreken, zeker als het zo gemakkelijk gebeurt.

Waarschijnlijk verdwijnen de kilo’s tussen eind maart en nu minder snel dan in het begin vanwege het kweken van extra spierweefsel (zwaarder van vet), ook een van de redenen dat de weegschaal niet betrouwbaar vetverlies meet. Mijn buikomtrek is vrij constant afgenomen, waardoor ik wist dat ik vet bleef verliezen ook al schommelde het gewicht soms een paar weken.

Vooruitzicht

Ik had bij de eerste meting eind vorig jaar een BMI van 30,38. Op dit moment heb ik een BMI van 26,9. Qua BMI wordt aangeraden niet boven de 25 te zitten, dat zou dus een aardig richtpunt kunnen zijn. Ook BMI vind ik echter niet bepaald zaligmakend, ik kijk dus meer naar mijn buikomtrek: onder de 94 cm schijn je als man wel goed te zitten, ik ben benieuwd of ik dat kan bereiken. Ik ga me er zeker niet blind op staren, want het belangrijkste is dat ik gezond ben. Maar met ons eetpatroon zonder geraffineerde suiker en mijn huidige bewegingspatroon weet ik in elk geval dat ik steeds gezonder wordt en het zou me verbazen als dat niet gepaard gaat met nog wat vetverlies.

Meer beweging

Ik bewoog al best regelmatig, ook al toen ik nog suiker at. Met de dagelijkse wandelingetjes en fietsritjes voor boodschappen en werk kwam ik meestal vrij makkelijk aan de aanbovelen 30 minuten beweging.

De paden op, de lanen in

Dat was niet genoeg beweging om ook nog eens af te vallen, zo wist ik van de periode vóór december 2008.

Eind maart 2009 kreeg ik behoefte om mijn gezonder wordende lichaam een extra handje te helpen door meer te gaan bewegen. Meer beweging kan me helpen extra vet te verbranden en verhoogt sowieso mijn algemene fitheid. Behalve dat het wat tijd kost, verlies ik er niets mee.

Wandelen en fietsen

Voor vetverbranding is cardiotraining de aangewezen manier van bewegen. In de sportschool duwen ze je op de lopende band of zo’n leuke fiets die niet vooruit gaat. Nou heb ik zelf een puike fiets en de muren van een sportschool zou ik snel beu worden, dus hou ik dat geld voor een abonnement in mijn zak.

In plaats daarvan kies ik voor fietsritten van een uurtje door de natuur en ochtendwandelingen van 30-45 minuten. Bij beide beweeg ik met een constante hartslag op een niveau dat goed is voor vetverbranding. Dat betekent stevig doorwandelen en -fietsen, maar zeker niet zo snel dat het niet vol te houden is. De afgelopen maanden ga ik zo’n drie tot vijf keer per week de deur uit voor zo’n wandeling of fietsrit.

Effecten

Het enige nadeel van die extra beweging is dat ik bij een eventuele gewichtsafname danwel vetverlies niet kan weten in hoeverre het geen suiker meer eten daarvoor verantwoordelijk is, zoals voorheen. Dat is ook de reden dat ik de afgelopen tijd geen regelmatige updates over het afvallen heb gegeven: dit is nu eenmaal SuikerWijzer en niet AfvalWijzer of BewegingsWijzer. Toch leek het me wel leuk om jullie zo af en toe even de voortgang te melden. Daarom heb ik een update van de cijfertjes geplaatst die het effect van extra beweging laten zien, voor de liefhebbers

Lege calorieën

Calorieën uit producten met veel geraffineerde suikers, zoals snoep, koekjes en taart, worden ook wel ‘lege calorieën’ genoemd. Calorieën zijn een maat voor verbrandingsenergie: suiker geeft die energie, maar levert je lichaam verder helemaal niets op. Veel suiker eten geeft je al snel een overschot aan energie, waardoor je lichaam dat opslaat in vetcellen. Minder calorieën innemen lukt niet zo goed als je veel lege calorieën eet.

Vreetkicks

Flink snoepen in een vreetkick

Als ik suiker at, kon ik bijna onbeperkt door blijven eten. Je kent het misschien wel: die zak M&M’s gaat als vanzelf achter elkaar leeg, die zak drop is geen lang leven beschoren en nog een punt taart eet je zo op, als het er toch is. Je lichaam raakt door die manier van eten ontregeld en in plaats van het sein ‘VOL’ krijg je na het eten van suiker eerder het sein ‘Lekker, doe maar meer’. Nu ik geen suiker meer eet, voel ik veel beter aan wanneer ik voldoende gegeten heb en overeet ik mezelf dus niet meer. Dat levert een regelmatiger eetpatroon op zonder uitschieters en dus zonder dagen waarop ik veel te veel calorieën binnenkrijg.

Suiker vervangen door goed voedsel

Omdat ik gemiddeld behoorlijk veel suiker at (ook alle sausjes, broodbeleg en andere dingen met ‘verborgen’ suikers meegeteld), is het logisch dat ik het wegvallen daarvan wel moest compenseren met ander voedsel, om dagelijks genoeg te eten om fit te blijven. De vervangers zijn grotendeels gezonde voedingsmiddelen waar je bloedsuikerspiegel niet van gaat flippen, waardoor ik volgens mij veel meer uit mijn voeding haal en mijn lichaam dus niet zo vaak schreeuwt dat het iets mist (wat ik meestal probeerde op te lossen door zoetigheid te eten).

Minder eten dan ik verbrand

Als ik vroeger probeerde af te vallen, wist ik dat ik dagelijks wat minder calorieën moest eten dan ik verbrand. Bij een dagelijkse verbranding van 2500 zou bijvoorbeeld 2000 calorieën per dag eten nog steeds gezond zijn en tegelijk voor gewichtsafname zorgen (Let op: ga niet te ver onder je dagelijks verbranding zitten, dat werkt averechts!). Ik had daarbij echter altijd twee problemen: ik moest honger lijden en snakte steeds juist naar het ongezonde snoep dat ik mezelf dwong om niet te eten.

Nu ik om verschillende reden verkies om geen suiker te eten, ben ik heel tevreden met die keuze, kan ik gewoon eten als ik trek krijg en eet ik allemaal (gezonde) dingen die ik lekker vind, waardoor ik niet het gevoel heb dat ik iets mis. Na een korte ontwenningsperiode in de beginfase heb ik al wekenlang geen behoefte meer aan suiker, dus het laten staan van snoep gaat vanzelf.

De dingen die ik eet, zijn vaak trage koolhydraten die langzaam hun energie aan het lichaam vrijgeven, waardoor ik per dag meestal niet het aantal calorieën eet dat ik verbrand, maar minder. Minder eten dan je verbrandt betekent dat het lichaam voor het verschil je reserves aan gaat spreken, het opgeslagen vet dus.

Natuurlijke balans

Dus: ik eet geen suiker meer, overeet me daardoor niet meer en eet dankzij mijn goede voeding dagelijks meestal minder calorieën dan ik verbrand, zonder dat ik honger lijd. Mijn lichaam breekt langzaam de vetreserves af om het kleine tekort aan calorieën aan te vullen.

Ik heb sterk het gevoel dat het op zoek is naar een nieuwe balans, die van nature meer bij mijn lichaam hoort. Alle suiker leverde een verstoorde balans op, waarbij mijn lichaam veel overschotten op moest slaan. Nu geeft het mij netjes aan wanneer ik genoeg heb gegeten en vult het zelf de rest aan, omdat er geen noodzaak is om grote reserves aan te houden.

Gezien het verschil dat je hieronder kunt lezen, is het logisch dat ik wat veranderingen merk. Broeken van een paar maanden oud zitten inmiddels tamelijk wijd. Ik heb een nieuwe broekriem moeten kopen om te voorkomen dat ik midden op straat opeens een charmant bouwvakkersdécolleté laat zien en op die riem ben ik alweer een gaatje in de goede richting opgeschoven. In de spiegel zie ik inmiddels zelf ook dat ik wat magerder ben geworden en bij het lopen voelt het alsof ik minder mee hoef te slepen. Altijd leuk als je dat soort winst zomaar in de schoot krijgt geworpen

Cijfers week 9

Geslacht: man.
Leeftijd: 32 jaar.
Lengte: 1m92.

• 15 november 2008: 112 kg (startgewicht)
• 6 december 2008: 110,6 kg (eerste meting proefperiode)
• 3 januari 2009: 106,5 kg (eerste meting na start project)
• …
• 31 januari 2009: 104,3 kg
• 7 februari 2009: 103,8 kg
• 14 februari 2009: 103,5 kg
• 21 februari 2009: 102,9 kg
• 1 maart 2009: 102,5 kg

Dat is een totaal gewichtsverlies van 9,5 kilo in 15 weken tijd. Dan mijn buikomtrek:

• 6 december: 108 cm
• 3 januari: 106 cm
• …
• 31 januari: 104,5 cm
• 7 februari 2009: 104 cm
• 14 februari 2009: 104 cm
• 21 februari 2009: 103,5 cm
• 28 februari 2009: 103,5 cm

Dat betekent 4,5 cm minder, ook in 15 weken.

Mijn BMI was aan het begin 30,38. Dat is ruim boven de aanbevolen bovengrens van 25, zelfs in de gevarenzone. Op dit moment heb ik een BMI van 27,8: een aardig eind in de gezonde richting!

Toen ik enkele jaren geleden een serieuze afvalpoging deed, had ik die kennis al. Daardoor wist ik ook dat ik me niet druk hoefde te maken als ik eens een weekje geen gewicht verloor. Je lichaamsgewicht kan nu eenmaal wat fluctueren, bijvoorbeeld doordat je eens extra vocht vasthoudt. Dat is wel waar veel afvalpogingen op stranden: nadat de weegschaal enkele weken gestaag lager is gaan aanwijzen, vat men een korte stagnatie op als falen.

Langzaam of snel?

Nu ik afval zonder het te proberen, weet ik dus ook dat ik na een of twee weken niet of nauwelijks afvallen nog niet kan concluderen dat mijn lichaam de nieuwe balans zonder suiker heeft gevonden. Voor die conclusie zou ik toch een paar weken langer een constant gewicht willen zien. De cijfers van de afgelopen weken ondersteunen dat: een weekje niet afvallen betekent verder weinig.

Cijfers week 5

Geslacht: man.
Leeftijd: 32 jaar.
Lengte: 1m92.

• 15 november 2008: 112 kg (startgewicht)
• 6 december 2008: 110,6 kg (eerste meting proefperiode)
• 3 januari 2009: 106,5 kg (eerste meting na start project)
• 10 januari 2009: 105,2 kg
• 17 januari 2009: 104,8 kg
• 24 januari 2009: 104,9 kg
• 31 januari 2009: 104,3 kg

Dat is een totaal gewichtsverlies van 7,7 kilo in 11 weken tijd. Dan mijn buikomtrek:

• 6 december: 108 cm
• 3 januari: 106 cm
• 10 januari: 105 cm
• 17 januari: 105 cm
• 24 januari: 105 cm
• 31 januari: 104,5 cm

Tussen 10 en 24 januari bleef mijn buikomtrek gelijk en schommelde mijn gewicht slechts 300 gram omlaag, nauwelijks significant. Blijkbaar stabiliseert mijn gewicht zich nog niet, want afgelopen weekend was er weer een halve centimer en ruim een halve kilo vanaf. Tussen mijn leefpatroon van afgelopen week en de week daarvoor zat geen noemenswaardig verschil.

De suiker laten staan gaat nog steeds prima overigens. Als ik ziek ben, heb ik soms behoefte aan zoetigheid, om het ziek zijn te compenseren. Ik had op een bepaald moment deze week wel behoefte aan wat ‘lekkere compensatie’, maar zin in snoep kreeg ik niet (de paprikachips heeft eraan moeten geloven).

Natuurlijke balans

Jaren geleden deed ik regelmatig wél veel moeite om af te vallen. Als ik dan een weekje nauwelijks afviel, dacht ik dat er iets mis was. Soms stopte ik mijn poging zelfs, denkend dat al die moeite niet baatte. Inmiddels weet ik beter: wanneer je lichaam gewicht aan het verliezen is, kan het best dat je daar af en toe niets van terug ziet op de weegschaal. Er is geen wet die zegt dat er elke week zoveel gram vanaf moet zijn.

Mijn lichaam is zelf op zoek naar een nieuwe balans op basis van mijn voedingspatroon zonder suiker en dat kan met schommelingen gaan. Ik ben erg benieuwd waar die balans ligt. Ik verwacht dat ik op een bepaald moment steeds minder gewicht ga verliezen en een vast punt bereik. De vraag is natuurlijk waar dat ligt: misschien ben ik daar over twee weken al, misschien over twee maanden, of wie weet wanneer. Door elke week het verloop te meten heb ik het snel genoeg in de gaten.

Cijfers week 3

Geslacht: man.
Leeftijd: 32 jaar.
Lengte: 1m92.

• 15 november 2008: 112 kg (startgewicht)
• 6 december 2008: 110,6 kg (eerste meting proefperiode)
• 3 januari 2009: 106,5 kg (eerste meting na start project)
• 10 januari 2009: 105,2 kg
• 17 januari 2009: 104,8 kg

Dat is een totaal gewichtsverlies van 7,2 kilo in 9 weken tijd. Dan mijn buikomtrek:

• 6 december: 108 cm
• 3 januari: 106 cm
• 10 januari: 105 cm
• 17 januari: 105 cm

Nogmaals, aan de cijfers van deze week hecht ik niet veel waarde vanwege het verstoorde ritme door ziekte. Leuk dat er 400 gram af is, maar dat zou er zomaar maandag weer bij kunnen zitten, ook al omdat mijn buikomtrek gelijk is gebleven. Het interessantst blijft het om te zien wat geen suiker op de lange termijn met me doet.

Daarom benadruk ik nog even: gezonder zijn is ons doel, geen suiker eten het middel. Dat ik blijk af te vallen, is slechts een van de lichamelijke gevolgen van het laten staan van de suiker. Ik onderneem géén poging om af te vallen, maar dat het gebeurt is wel degelijk welkom.

Verloop gewicht

Deze ochtend heb ik de weegschaal en het meetlint weer geraadpleegd, ik was weer erg nieuwsgierig hoe het er voor zou staan. Het is vast niet gek dat iemand die voorheen wél vaak pogingen tot afvallen heeft gedaan, benieuwd is in hoeverre hij nu blijft afvallen zonder het te proberen.

Hoe zat dat nou met het BMI?

Ik heb deze week weer geen moment het idee gehad dat ik iets moest laten staan en heb ook een hele zak paprikachips (suikervrij, van dat grote bekende merk) weggewerkt, een pakje ontbijtspek (gebakken, suikervrij bij de Aldi) in etappes leeggegeten en een flinke punt vette brie verorberd toen ik daar zin in had. Wie denkt dat ik aan het lijden of afzien ben, heeft het echt mis.

Geslacht: man.
Leeftijd: 32 jaar.
Lengte: 1m92.

• 15 november 2008: 112 kg (startgewicht)
• 6 december 2008: 110,6 kg (eerste meting proefperiode)
• 3 januari 2009: 106,5 kg (eerste meting na start project)
• 10 januari 2009: 105,2 kg

Dat is een totaal gewichtsverlies van 6,8 kilo in 8 weken tijd. Dan mijn buikomtrek:

• 6 december: 108 cm
• 3 januari: 106 cm
• 10 januari: 105 cm

Deze resultaten garanderen natuurlijk niet dat iedereen die stopt met suiker eten, zomaar gaat afvallen zonder daar moeite voor te doen. Ik heb aanzienlijk overgewicht en at waarschijnlijk meer suiker dan de gemiddelde Nederlander. De stap naar geen suiker maakt bij mij dus best veel verschil. Ik zou denken dat iemand die gewoonlijk niet snoept en een normaal gewicht heeft echt niet zulke effecten zal merken wanneer hij geraffineerde suiker uit al zijn voedsel schrapt. Snoepen kwam bij mij vaak bovenop de hoeveelheid eten die je normaal dagelijks al binnenkrijgt. Nu ik geen suiker meer eet, voel ik niet de behoefte aan die ‘extra’ calorieën, waardoor ik per saldo minder binnenkrijg dan mijn lichaam verbrandt. Nog steeds meer dan 1500 calorieën per dag overigens, wat een gezond minimum voor mannen is.

Buikomtrek meten

Een kilo lichter worden betekent dus niet noodzakelijk dat je vet kwijt bent, maar als je tien kilo lichter bent, zit daar vast wel een paar kilo vet bij. De weegschaal is dus een indicatie.

Vet meten met buikomtrek

Nu ik geen suiker meer eet en als gevolg blijk af te vallen, weeg ik me niet alleen, maar meet ik ook mijn buikomtrek. Een kleinere buikomtrek betekent namelijk vermindering van lichaamsvet. Bij mannen zorgt een buikomtrek van meer dan 94cm voor een hoger risico op allerlei ziektes (vrouwen meer dan 80cm) en meer dan 102cm voor een ernstig hoger risico (vrouwen meer dan 88cm). Een gezonde buikomtrek lijkt me dus wel wat. Dat meten is een stuk eenvoudiger dan ergens een officiële meting van je vetpercentage laten doen.

Hoe de buikomtrek te meten

Allerlei bronnen vermelden hoe je je buikomtrek kunt meten, alleen noemen ze verschillende meetplekken op de buik. In dit filmpje tonen ze een vrouw die twee centimeter boven haar navel meet, andere bronnen zeggen juist dat je ter hoogte van je navel moet meten. Die methoden wijken bij mij ongeveer 2cm van elkaar af, daarom meet ik de voor mij nadeligste plek: op de navel.

Simpel gezegd houd je een meetlint niet te strak om je buik en lees je af hoeveel centimeter de omtrek is. Ik vind het belangrijk dat ik steeds op dezelfde manier meet, omdat dingen als inademen en een andere houding van invloed zijn op de meting. Ik volg deze stappen:

• Een keer per week meten, na het opstaan en het wc-bezoek
• Meetlint pakken en eventuele bovenkleding uittrekken
• Voeten op een vaste afstand naast elkaar, zoals je normaal doet als je staat
• Een rechte houding aannemen: ik druk mijn kruin omhoog zodat ik goed rechtop sta
• Meetlint om mijn buik houden, ter hoogte van mijn navel
• Het meetlint voor mijn buik bij elkaar brengen en buikspieren ontspannen
• Uitademen en het lint sluitend, maar niet strak om mijn buik aantrekken en aflezen
• Meting driemaal uitvoeren en bij afwijkingen het gemiddelde nemen en afronden op halve centimeters.

Op de millimeter meten lijkt me onzinnig, omdat je altijd met een bepaalde meetfout zit, zoals je zult merken als je een paar keer achter elkaar meet. Meer dan een centimeter zou dat niet moeten zijn.

Absolute en relatieve buikomtrek

De absolute buikomtrek is voor mij niet heilig. Ik zie het als een indicatie van mijn werkelijke buikomtrek omdat ik mogelijk niet helemaal accuraat meet. Bovendien verschillen mensen enorm van elkaar en kan een buikomtrek van bijv. 94 cm bij de ene man een hoger vetpercentage betekenen dan bij de andere.

Het verschil in buikomtrek dat ik op de lange termijn meet, vind ik wel heel relevant. Als ik nu een omtrek van 106cm heb en over aan aanal maanden bijvoorbeeld 98cm zou meten, kan dat niet anders betekenen dan dat ik een aanzienlijke hoeveelheid vet heb verloren. Het is leuk dat ik blijk af te vallen door geen suiker te eten, maar dat is pas iets positiefs als blijkt dat het ook echt vet is dat ik verlies.

Motivatie

Afvallen zie ik als een leuke mogelijke bijkomstigheid bij geen suiker meer eten, maar het is niet de reden ervoor. M.u.v. veel snoepen eet ik al jaren vrij gezond, mijn overwicht komt doordat ik er veel bij snoep. Ik verwacht dus wel gewichtsverlies als gevolg van het geen suiker meer eten.

Geschiedenis

Ik ben al jaren te zwaar, op mijn 19e had ik in elk geval een BMI van rond de 29. BMI (of Quetelet-index) staat voor Body Mass Index en wordt als globale indicatie gebruikt voor over- danwel ondergewicht.

De weegschaal te vriend houden

Je kunt online jouw BMI laten berekenen: boven de 25 betekent overgewicht, boven de 30 ernstig overgewicht.

Sinds mijn 19e heb ik altijd geschommeld rond dat bmi van 29, soms boven de dertig, soms wat lager. In 2005 ben ik, na veel lezen over voeding en beweging, 15 kilo afgevallen, van 112 naar 97 kilo in 4 à 5 maanden. Helaas kwam dat ook langzaam weer terug. De gezonde BMI-bovengrens van 25 zou ik bereiken als ik 92 kilo weeg.

Gewichtsverloop

1 januari (eergisteren) was de officiële start van ons project om geen suiker meer te eten. 1 december was de start van de proefperiode, waarin ik al extreem weinig suiker heb gegeten voor mijn doen. Ik weeg me slechts eens per week, in het weekend, omdat dagelijkse gewichtsschommelingen het beeld sterk vertekenen.

Geslacht: man.
Leeftijd: 32 jaar.
Lengte: 1m92.

• 15 november 2008: 112 kg (startgewicht)
• 6 december 2008: 110,6 kg (eerste meting proefperiode)
• 3 januari 2009: 106,5 kg (eerste meting na start project)

Dat is een totaal gewichtsverlies van 5,5 kilo in 7 weken tijd. De eerste 1,4 kilo zullen niet allemaal tussen 1 en 6 december zijn verdwenen. Misschien at ik na 15 november al wat minder suiker of werkt mijn manier van ontbijten mee. Omdat de weegschaal ook vochtverlies kan meten, houd ik ook mijn buikomtrek bij: daar meet je namelijk vetverlies.

• 6 december: 108 cm
• 3 januari: 106 cm

Zowel de weegschaal als de buikomtrek laten dus zien dat ik flink ben afgevallen de afgelopen weken!

Wat doe ik allemaal?

Ik doe niet veel anders dan een paar maanden geleden. Twee dingen vooral: geen suiker meer en bij het ontbijt alleen fruit eten (gezond, zuiverend en lekker), dat laatste al sinds oktober en daarvan viel ik op zichzelf niet af.

Wat ik de laatste jaren altijd al doe:

• Elke dag een half uur bewegen, meestal losse periodes van lopen of fietsen bij elkaar opgeteld.
• Proberen eenmaal per week een tot anderhalf uur te sporten, lukt niet elke week.
• 6 a 7 keer per dag eten, meestal kleinere maaltijden dan veel mensen gewend zijn.
• Avondmaaltijd met voldoende groenten, bijna nooit vlees.
• Een matige hoeveelheid bij het avondeten, geen enorme kop op het bord en bijvoorbeeld 65 gram (ongekookt afgewogen) pasta of rijst.
• Calorieën enigszins in de gaten houden.

Toekomst

Het plan is om blijvend geen suiker meer te eten, al weet je van te voren nooit hoe lang je het volhoudt. Ik zal op deze website steeds laten weten hoe het met mijn gewicht gaat en meer achtergrondinformatie geven over het afvallen. De rubriek Afvallen zal vooral door mij gevuld worden, Anna heeft namelijk geen overgewicht.