Moe worden van suiker: suikerdip na de suikerpiek
Een van de belangrijkste redenen om te stoppen met geraffineerde suiker eten was voor mij de suikerdip. Op het moment van stoppen wist ik al een hele tijd dat ik met suikerdips kampte, maar inmiddels heb ik gemerkt dat niet iedereen er last van heeft. De een knikt herkennend als ik het woord suikerdip alleen maar noem, de ander blijft vragend kijken als ik de vermoeidheidsverschijnselen uitleg.
Ik neem dus aan dat er tenminste drie groepen mensen zijn: mensen die wel een suikerdip krijgen en dat weten, mensen die geen suikerdip krijgen en mensen die er wel een krijgen, maar zich daar niet van bewust zijn. Voor twee van die groepen zal ik hieronder uitleggen hoe het zit en wellicht hebben de mede-suikerdippers onder jullie er nog iets aan om andere ongelovigen hiernaar te verwijzen 
Hoe het werkt
Als ik suiker at, bijvoorbeeld een reep chocola of een stuk taart, leverde dat een korte energiepiek op, die bij mij doorgaans misschien een kwartiertje duurde, soms nog korter. De oorzaak van die suikerpiek is dat geraffineerde suiker kort na het eten ervan in je bloed terechtkomt. De bloedsuikerspiegel stijgt tijdelijk heel snel, wat een extra energiek gevoel geeft. Dit in tegenstelling tot complexe koolhydraten zoals in volkoren producten: deze koolhydraten worden langzaam verteerd, waardoor de energie veel gelijkmatiger in je bloed terechtkomt en geen enorme piek oplevert.
In ons dagelijks leven doen wij doorgaans niets met zo’n extra energiestoot. Daarom geeft de alvleesklier een dosis insuline zodat het teveel aan suiker in het bloed sneller wordt opgenomen in de lichaamscellen. De bloedsuikerspiegel daalt daardoor weer. Hoe sterk die daalt, wisselt blijkbaar per persoon. Bij Anna en mij daalde de bloedsuikerspiegel na de suikerpiek zodanig, dat we er een vermoeid en slap gevoel van kregen, dat veel langer duurde dan die snelle suikerpiek: de suikerdip.
Geen suiker = geen dip
De oplossing is inderdaad zo simpel voor ons: door geen geraffineerde suiker te eten, hebben we ook geen last meer van de bijbehorende suikerdips. Sinds wij alleen nog maar producten zonder geraffineerde suiker eten, bestaat mijn dag niet meer uit een aaneenschakeling van korte pieken en lange dalen in mijn energieniveau, maar voel ik mij veel constanter energiek. Behalve dat dit veel fijner voelt, geloof ik dat ik op deze manier mijn lichaam veel minder zwaar belast nu al dat geschommel verdwenen is.
Verborgen suikerdip?
Ik vraag me regelmatig af hoeveel mensen last hebben van zo’n suikerdip, maar het niet beseffen. Sommige mensen denken dat dergelijke dagelijkse inkakmomenten bij het leven horen, anderen proberen die momenten weg te drinken met sloten koffie en veel mensen gaan simpelweg zoetigheid eten als ze een energiedip voelen. Wat bij mensen zoals Anna en ik weer zou leiden tot nog meer energiegebrek, hoe tegenstrijdig dat ook lijkt.
Wij zijn benieuwd naar jullie ervaringen. Ben jij vaak vermoeid en heb je daarbij nog nooit aan je suikerinname gedacht? Leef jij ook energiek en zonder suiker? Hoe kijk je hier tegenaan als je zelf geen suikerdips kent?
rubriek → Ervaringen
Hai Marger,
Ik ken ze wel de suikerdips. Ik krijg ook dips van het eten van witbrood. Vanavond nog: ik was lekker energiek en maakte (weliswaar heerlijke) pizza’s van witte oppiefstokbroodjes. Niet alleen at ik er teveel van, maar binnen het uur na de maaltijd was ik volledig ingestort, futloos en gaperig.
Met witte rijst en pasta heb ik minder last, misschien omdat ik er dan meer groenten en eventueel ook vlees of vis bij eet, wat het pieken van de bloedsuiker wat af dempt. Ik ben hierover momenteel een boek aan het lezen van Yann Rougier “Slank zijn zit tussen je oren”. Hierin staat (heel kort door de bocht samengevat) dat je de piekwaarde van je maaltijd of tussendoortje met ingrediënten die de bloedsuiker sterk doen stijgen kunt verlagen door er onderdelen aan toe te voegen die dat veel minder doen: bijvoorbeeld door bij een appel of appelmoes yoghurt te eten. Suiker hoort in zijn visie tot de voedingsmiddelen die eens per maand gegeten mogen worden, maar denk ik dan, beter maar helemaal niet.
groet, Esther
Hoi Marger,
Wat je zegt herken ik wel een beetje. Ik heb vaak een dip ’s middags na de lunch, soms zelfs zo erg dat ik bijna zit in te dommelen! Alleen kan het volgens mij niet aan de suikers liggen (want die zitten er niet in). Ik eet meestal 2 volkorenboterhammen met halvarine en kaas of vleeswaren en iets van rauwkost (meestal tomaatjes) en/of fruit. Daarbij drink ik optimel drink waaraan volgens de verpakking geen extra suiker is toegevoegd. Dus waar die dip dan vandaan komt???? Ik weet wel dat fruit ook suikers bevat die snel opgenomen worden in het bloed, maar (volkoren)brood dan juist weer niet. En fruit is toch ook gezond…
Ik probeer zelf zo min mogelijk producten met toegevoegde suikers te eten, alleen bij gelegenheden. Soms is het ook lastig om je er helemaal aan te houden.
Groeten Iris
Hai Iris,
Volkorenbrood zou theoretisch geen dip veroorzaken, maar ik zelf kan overdag beter geen brood met kaas eten, want dan kan ik meteen naar bed.
Volgens de theorie van een leven lang fit zijn bepaalde combinaties moeilijker te verteren, nl. koolhydraten met eiwitten. Fruit moet volgend deze theorie altijd apart gegeten worden, maar dat heeft dan meer te maken met het opnemen van de vitaminen, als ik me goed herinner. Ik kan wel volkorenbrood met vleeswaren eten, dat geeft mij minder vermoeidheid na het eten, maar soms toch ook weer wel. Je zou het eens met brood met Humus en tomaat of komkommer kunnen proberen en dan geen optimel erbij. Het is toch allemaal een kwestie van uitproberen wat het beste bij je past. groetjes, Esther
Ik had zelf vaak dat ik na het eten zat weg te dommelen en in slaap viel. Inmiddels eet ik wat minder koolhydraten bij het eten en probeer ik ook iets actiefs te doen.
Ik ben ook bij de dokter geweest en die had het over het parasympatisch stelsel. Dit is het stelsel dat in werking treed als je je eten verwerkt. Vaak zorgt dit er voor dat je lichaam hiervoor kiest en daar zijn energie heen stuurt, waardoor je minder energie hebt voor andere dingen.
Ik weet alles van suikerdips…soms hebben we een gezellige dag, en dan meent iemand in het gezin dit nog gezelliger te moeten maken door iets ‘lekkers’ te willen halen. Moet je opletten…een kwartier na het lekkers hebben de kinderen gegarandeerd ruzie!
Ook erg: De leraar die zei dat de kinderen voor tijdens de citotoets snoep mochten meenemen. Ik stelde dat dat zeer onlogisch is, je verpest je concentratie. Ik zei onze kinderen dat als ze per se snoep wilden, dit dan toch pas NA de citotoets te nemen en gaf ze noten en rozijnen mee als snack voor tijdens de toets.
Ze scoorden beide VWO-niveau, de oudste zelfs als enige in de klas…
Ik beweer niet dat het alleen van de suiker komt, maar ik weet heel zeker dat je voeding wel degelijk invloed heeft!
Tja, in de belevingswereld van veel mensen zijn kinderen en suiker blijkbaar nog een goede en logische combinatie, terwijl ook veel mensen ervaren dat kinderen er slecht op reageren. Ook dat zal per kind verschillen, maar juist daarom zou een docent dat eigenlijk beter niet kunnen adviseren.
Ik al sinds mijn pubertijd heb ik moeite met mijn energiebalans. Altijd een verschrikkelijke snoeper geweest. Geen chocolade, drop of ijs was mij te veel!
Een paar jaar geleden kreeg ik een burn-out. Ik had totaal geen puf meer. Ik wist al geruime tijd dat ik erg moe wordt wanneer ik suiker gebruik. Ik dreig heel snel in een cirkel te komen: snoepen, moe worden, hangen op de bank en nog meer snoepen etc.. Ik heb toen van de ene op de andere dag de suiker laten staan. In het begin heel moeilijk, maar ik knapte zo goed op dat de artsen aan mijn burn-out gingen twijfelen en ik me in geen jaren zo fit had gevoeld!
Het ging twee jaar goed, toen bleek dat ik ook door het eten van te veel koolhydraten (brood, pasta’s etc.) en nepsuikers vermoeidheidsverschijnselen kreeg.
Inmiddels gebruik ik alleen volkorenproducten en zilvervliesrijst. Ook gebruik ik nog steeds geen producten met suiker en neem ook geen suikervervangers. Ik heb een lange periode echt suikerloos gegeten (bijna alle producten is wel suiker toegevoegd!), maar dat viel niet mee. Inmiddels mijd ik wel nog steeds alle producten met suiker zoals, toetjes, ijs, koek, taart etc., gebruik ik weinig producten met gist en kies bijna alleen maar meergranenproducten. Maar niet meer helemaal suikerloos. Het is een beetje schipperen en je lijf goed in de gaten houden. Ik merk het al heel snel omdat ik bij iets te veel suiker ook jeuk over bijna mijn hele lichaam krijg!! Als ik heel eerlijk ben, ben ik niet meer zo fit als toen ik suikerloos at, maar dat was zo ontzettend moeilijk! Dan kun je haast niets eten en is ook best lastig als je uit eten gaat of op visite bent.
De suikerdips ken ik ook! Ik had enorme behoefte aan suiker steeds, werd daarna moe/trillerig/misselijk, wilde daarna weer suiker, etc, de bekende cirkeltjes..
Ik voel me al tijden futloos, slaap slecht, reageer extreem geïrriteerd of prikkelbaar en blaas onbelangrijke zaken enorm op… Toen ik las over hypoglykemie dacht ik dat dat het was.. Mijn huisarts zegt “dat dat niet bestaat omdat dat niet in zijn boeken staat”. Nu heb ik sinds een week geen geraffineerde suikers meer gegeten en ik voel me fitter dan ooit! De huisarts zei dat verandering van eetgewoonten niet zou helpen etc en gaf me dan ook alleen “zakjes met vezels” mee, maar die heb ik lekker laten liggen want vezels zitten ook in gewoon eten, al moet je iets meer je best doen.
Van heel erg afkicken heb ik geen last gehad gelukkig. Wel heb ik eerder suiker een tijd geminderd, maar ik had daarna veel meer behoefte aan suiker dan eerder, dus alle suikers de deur uit is voor mij een betere optie! En ik hou het al bijna een week vol
*trots*
Hoe ik dat met de aankomende feestdagen ga doen weet ik nog niet, maar daar verzin ik vast wel iets op..
Hoe zit het met alcohol? Kan ik dat wel blijven drinken? Zo af en toe is een wijntje wel erg lekker namelijk..
Hoi Marijn,
Het is toch mooi dat je je zoveel beter voelt nu je geen geraffineerde suiker meer eet. Ik heb vaker gehoord dat artsen uit het reguliere circuit vinden dat hypoglycemie niet bestaat. Alternatieve artsen geloven over het algemeen wel in hypoglycemie en geven ook vaak aan hoe slecht geraffineerde producten voor je lichaam zijn.
Marger en ik drinken allebei geen alcohol en daarom weet ik er niet erg veel vanaf. Ik weet wel dat aan veel wijnen suiker wordt toegevoegd en die zou ik daarom niet drinken. Dat wordt dus zoeken naar een wijn waar ze geen suiker aan hebben toevoegd! Of toch een lekker (suikervrij) druivensapje bij het eten.
Hallo,
Ik ben sinds een week ook gestart met suikervrij te eten, ook geen zoetmiddel. Ik doe dit omdat ik erge last had van een suikerdip in de namiddag en veel last had van eetaanvallen. Ik moet zeggen dat ik tijdens deze week nog geen enkele eetaanval heb gehad en mijn suikerdip tijdens de namiddag is ook al veel beter.
Ik ben ook erg blij dat ik deze site ontdekt heb omdat er toch geen ander forum bestaat waar je ervaringen kan uitwisselen met andere die ook suikervrij eten.
Nu was ik benieuwd of er ook andere zijn die eetaanvallen hadden in het verleden en hoe zij hiermee omgaan als ze toch terug een beetje suiker eten ( feestje, etc.).
groetjes, An
@ An…
bij ons was het suikergebruik er de afgelopen tijd weer een beetje ingeslopen, maar ik ben er afgelopen week weer acuut mee gestopt. Ik at een snoepje en had een kwartiertje later een gevoel of ik met mijn hoofd tegen een muur geknald was: watterig, suf, confuus…alsof ik sterretjes zag. Een gevoel dat me laatst ook al overkwam, maar ik was even vergeten de link met suiker te leggen.
Mijn zus had er laatst even genoeg van om suikerloos te eten, en had een weekje alles gegeten…maar dat viel smerig tegen. Ze is gauw weer op de gezonde toer gegaan.
Wij worden beide ook erg kribbig en opvliegend als we suiker gehad hebben.
Ook het verhaal van je eetaanvallen is herkenbaar… bij mij met name zo tussen 4 uur en het avondeten. Als ik zorg dat ik overdag geen suiker en weinig koolhydraten binnenkrijg heb ik ze niet. Als ik wél suiker binnenkrijg heb ik gegarandeerd ook een eetaanval in de namiddag.
Kortom…ik ben bang dat het in mijn geval dus net zo is als bij een alcoholist: Ik kan er beter helemaal afblijven, want een ´beetje´ suiker gebruiken lukt niet. En bovendien is de uitwerking funest.
Hopelijk heb je hier iets aan.
Hallo,
Hallo,
Dank u voor het bericht.
Dit is heel herkenbaar voor mij. Ik merk ook wanneer ik teveel fruit eet, ik het moeilijker heb om niet te gaan vreten. Ik heb vorig jaar het Southbeach dieet gevolgd en toen had ik ook geen last van eetaanvallen. Maar voor altijd geen koolhydraten eten vond ik te drastisch en bijna onmogelijk in onze maatschappij.
Ik verschiet er ook van dat er in zeer veel produkten suiker aanwezig is.
Wanneer er in een produkt een beetje suiker aanwezig is eten jullie dit dan ook niet of wel? Want in zoetzure augurken (die ik heel graag eet) zit namelijk ook een beetje suiker (2,4 g/100g).
groetjes, An.
Leuke site! Ik heb niet alle berichten gelezen, maar het verhaal is meer dan bekend. Ik zit nu echt op het moment om zoet te vermijden, maar ik vind dit ontzettend moeilijk. Van jongs af aan ben ik een enorme zoetekauw, chips doen mij niets. Daarbij ben ik een theeleut, en daar past hartig niet goed bij.
Ik zoek steeds zoeter en zoeter, om die piek maar hoog te houden.
Ik moet ermee stoppen, maar ik ben gewoon verslaafd aan zoetigheid.
Ik hoop dat ik verschil merk als ik de drop chocolade, toetjes, koekjes en snoepjes laat staan, maar wel gewoon brood kan eten met bijv pindakaas.
Maar hoe zit het met fruit, geven die suikers geen piek? En bijvoorbeeld appelstroop op brood?