Het dikke afvalboek

Om inspiratie op te doen en meer te leren over suikervrij eten, krijg ik graag ideeën en tips van anderen. Een van de manieren om deze te krijgen, is het lezen van boeken over gezond eten.

Het dikke afvalboek (2007) -De nuchtere waarheid over diëten, afvallen, voeding en ons schoonheidsindeaal
Ivan Wolffers

Ivan Wolffers is wetenschapper op het gebied van de gezondheidszorg. Hij werd onder andere bekend van het handboek ‘Medicijnen’, waarvan elk jaar een nieuwe versie verschijnt. Hij schrijft ook proza en kinderboeken. In 2002 kreeg hij te horen dat hij prostaatkanker heeft en is vervolgens bezig gegaan om zijn gezondheid te verbeteren. Een van de dingen die hij deed, was een paar kilo afvallen. Hiervoor verzamelde hij allerlei informatie en wilde dat graag delen door middel van een boek: Het dikke afvalboek.

Waar gaat het over?
Dit boek heeft een wetenschappelijke inslag, maar alles wordt zo beschreven dat elke leek het begrijpt. Wolffers schrijft over het westerse schoonheidsideaal, allerlei verschillende en gekke diëten, hoe de media en de voedingsindustrie ons beïnvloeden, transvetten en wat nou werkelijk een goede manier is om gezond met voeding om te gaan. Een van de onderdelen daarvan is het vermijden van geraffineerde suikers. Hieronder de leerzame informatie die dit boek over suikers te melden heeft.

Liquid candy
Een Amerikaanse onderzoeker analyseerde de belangrijkste voedingsonderzoeken van de afgelopen 40 jaar. Hij kwam tot de conclusie dat frisdranken waar suiker aan is toegevoegd een van de belangrijkste oorzaken van de overgewichtsepidemie in de VS vormen. Eenderde van alle suikers in het Amerikaanse dieet komt van toegevoegde zoetstoffen en de helft daarvan komt van de toegevoegde zoetstoffen in frisdrank (o.a. Cola, Sinas, Sprite). Een blikje frisdrank bevat ongeveer 10 klontjes suiker. Als je elke dag 1 blikje frisdrank leegdrinkt, kan dat in een jaar een extra gewicht van 6,8 kilo opleveren. In de VS gebruiken voedingsdeskundigen in plaats van het woord ‘frisdrank’, dan ook liever de term ‘liquid candy’.

De Wereldgezondheidsorganisatie versus de suikerindustrie
In 2003 stelde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Voedsel en Landbouw Organisatie (FAO) een aantal richtlijnen op die overheden in hun beleid zouden moeten opnemen om het gebruik van gezond voedsel te bevorderen. Een van die richtlijnen was dat ons voedsel niet meer dan 10% aan vrije suikers zou moeten bevatten. Vrije suikers (glucose, maltose, fructose en lactose) komen voort uit koolhydraten. De Amerikaanse suikerindustrie (o.a. Coca-Cola en PepsiCo) zagen dit niet zitten en begonnen een tegenactie. Deze richtlijn zou slecht zijn voor de Amerikaanse economie. Hun tegenactie had succes en leidde ertoe dat er een belangrijke voetnoot werd verwijderd uit het rapport van de WHO en FAO. In deze voetnoot werd de maximale bovengrens voor menselijke dagelijkse consumptie van suiker, zout, verzadigde vetten en transvetzuren aangegeven.

Het GI-dieet en een gezond voedingsadvies
Het dikke afvalboek beschrijft allerlei dieten, sommige dieten zijn onzinnig, andere gewoon heel raar. Het GI-dieet heeft wél een goede basis en kan leiden tot een gezond voedingspatroon.

Het GI-dieet gaat over de glycemische waarde van koolhydraten en is ontwikkeld door een voormalig directeur van de Canadese hartstichting. Het is een koolhydraatarm dieet dat onderscheid maakt tussen goede en slechte koolhydraten. Het gaat om de snelheid waarmee de koolhydraten glucose afgeven aan het bloed. Koolhydraten met een lage glycemische index (GI) (zoals veel groenten, magere zuivelproducten en volkoren pasta) laten hun glucose langzaam los, terwijl wanneer je koolhydraten met een hoge GI (zoals donuts, wit stokbrood, dadels en suiker) eet, je vrijwel onmiddelijk een stoot glucose in je lichaam krijgt. Het is niet goed voor je lichaam om veel voedingsmiddelen met een hoge GI te gebruiken. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat er een verband is tussen het eten van veel voedsel met een hoge GI en overgewicht & diabetes type 2.

Het GI-dieet is moeilijk te volgen, omdat de dagelijkse maaltijden over het algemeen niet bestaan uit alleen maar voedingsmiddelen met een lage GI. Het slimste is om het aantal voedingsmiddelen met een hoge GI zoveel mogelijk te mijden en die met veel vezels (die hebben namelijk een lage GI) zoveel mogelijk te gebruiken. Dus eet bijvoorbeeld in plaats van witbrood volkoren brood, of vervang gewone (witte) pasta door volkoren pasta.